CCD (Charge Coupled Device)
Tüplü kamera düzenlerine benzemeyen ve yakın geçmişte geliştirilen yük bağlaşımlı
görüntü elemanları (Charge Coupled Device – CCD) bir yarı iletken düzendir. CCD’lerde
her bir resim elamanı (pixel) için bir yarı iletken eleman vardır. Bir televizyon kamerası,
görüntüyü kamera düzeninin hedefine odaklayan bir objektif ve kamera tüpü veya CCD ile
taramayı sağlayan elektronik devre ve oluşturulan video işaretini güçlendiren bir
kuvvetlendiriciden oluşmaktadır. CCD’ler 1970 yılında kamera tüplerine alternatif olmak
üzere geliştirilmiş ve bu görüntüleme elamanlarını kullanan kameraların yapımı üzerinde
çalışmalar başlatmıştır. TV kameralarında günümüzde görüntüleme elamanları olarak
neredeyse hemen hepsinde CCD’ler kullanılmaktadır. CCD yarı iletken bir elemandır.
Görüntü foto katot üzerine uygun optik düzenlerle düşürülür. CCD üzerinde bulunan foto
katottan görüntünün ışık durumuna göre elektron üretilir. Işığa duyarlı elemanların her biri,
üzerine düşen ışıkla orantılı olarak depolamakta (şarj olmakta) ve çok kısa bir süre sonra her
bir elemanda, elektriksel işarete dönüştürülen görüntü bilgisi bir hafızaya depolanarak
görüntünün tümü oluşturulmaktadır.
Tüplü kameraların tersine, CCD’lerin boyutları çok küçük, üzerinde bulunan eleman
sayısı da 190 bin civarındadır. Tüplü kameraların boyut ve kullanım zorluğu, CCD
kameralara bağımlılığı arttırmıştır. CCD’lerin üç temel işlevi bulunur 1-Işığı elektron
depolamasına çevirmek 2-Dolumu geçici bir süre için tutmak. 3-Dolumu transfer etmek.
CCD kameralar tüplü kameralara göre az güç harcarlar, boyutları küçüktür, hareketli
görüntüleri net gösterirler, her ışık koşulunda çalışırlar. Kamera tüpleri en az 200 lüks’lük
ışık şiddeti altında çalışır. Yüksek ışıkta tüpler yanabilir, ömürleri sonsuzdur. Kamera
tüplerinde ortalama ömür 700 saattir, ilk çalıştırılmalarında tüplerde olduğu gibi ısınmaya
gereksinim duymazlar.
